เป‡าประสงคที 5: ขยายการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่มและด้านการศึกษาให้กับเด็กพิการ

ประเด็นเรื่องความพิการและพัฒนาการช้าในเด็กได้ถูกละเลยมานานแล้ว โดยที่เด็กในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในครอบครัวที่ยากจน ในภูมิภาค เอเชียและแปซิฟิกมีเด็กพิการจำนวนมากที่ไม่สามารถเข้าถึงแผนงาน ด้านการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่ม และแผนงานด้านการศึกษา การค้นพบเด็กที่มีพัฒนาการช้าตั้งแต่เนิ่นๆ จะเป็นสิ่งสำคัญพอๆ กับ การชั่งน้ำหนักและวัดส่วนสูงเด็กและทารกอย่างสม่ำเสมอ หลังจาก ค้นพบแล้ว จำเป็นต้องให้การช่วยเหลือที่เหมาะสมโดยทันทีเพื่อให้เด็ก มีพัฒนาการรอบด้านอย่างเต็มศักยภาพ ตัวอย่างการช่วยเหลือใน ระยะแรกเริ่ม ได้แก่ การกระตุ้น การดูแล การเลี้ยงดู การศึกษา ก่อนวัยเรียน การลงทุน ในแผนงานช่วยเหลือในระยะแรกเริ่มให้ผลดีกว่า การช่วยเหลือในด้านการศึกษาหรืออบรม เมื่อเด็กอายุมากขึ้น การที่ รัฐบาลให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่มแก่เด็กพิการ มีผลที่สำคัญต่อพัฒนาการของพวกเขา นอกจากนี้ รัฐบาลจำเป็นต้อง ให้หลักประกันว่าเด็กพิการสามารถเข้าถึงการศึกษาระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษาที่มีคุณภาพอย่างเท่าเทียมกับคนอื่นๆ ในชุมชนที่ พวกเขาอยู่อาศัย โดยในกระบวนการดังกล่าวจะให้ครอบครัวมีส่วน ในการสนับสนุนการดำเนินงานเพื่อเด็กพิการด้วย

เป้าหมาย 5. (เอ)
ขยายมาตรการในการค้นหาและการให้ความช่วยเหลือในระยะแรกเริ่ม แก่เด็กพิการตั้งแต่แรกเกิดจนถึงก่อนวัยเรียน

เป้าหมาย 5. (บี)
ลดช่องว่างให้เหลือครึ่งหนึ่งระหว่างเด็กพิการและเด็กทั่วไปที่เข้าเรียน ในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา

ตัวชีวัดความกาวหนา

ตัวชี้วัดหลัก

5.1 จำนวนเด็กพิการที่ได้รับการช่วยเหลือในระยะแรกเริ่ม

5.2 อัตราการเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาของเด็กพิการ

5.3 อัตราการเข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาของเด็กพิการ

ตัวชี้วัดเสริม

5.4 สัดส่วนของสถานที่ที่ดูแลมารดาก่อนและระหว่างตั้งครรภ์ที่ให้ ข้อมูลและบริการเกี่ยวกับการป้องกันความพิการในระยะแรก และการคุ้มครองสิทธิของเด็กพิการ

5.5 สัดส่วนของเด็กหูหนวกที่ได้เรียนภาษามือ

5.6 สัดส่วนของนักเรียนพิการทางการเห็นที่ได้รับสื่อการเรียนการสอน ในรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้

5.7 สัดส่วนของนักเรียนพิการทางสติปัญญา พัฒนาการช้า หูหนวก และตาบอด ออทิสติก และความพิการด้านอื่นๆ ที่ได้รับ อุปกรณ์เครื่องช่วย การปรับหลักสูตร และสื่อการเรียนการสอน ที่เหมาะสม