ปฏิญญารัฐมนตรีว่าด้วยทศวรรษคนพิการแห่งเอเชีย และแปซิฟิก พ.ศ. 2556 - 2565

เรา รัฐมนตรีและผู้แทนจากประเทศสมาชิกและสมาชิกสมทบของ คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP) ได้มา รวมตัวกันในการประชุมระดับสูงระหว่างรัฐบาล เพื่อทบทวนการดำเนินการ ตามทศวรรษคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. 2546 - 2555 ครั้งสุดท้าย ณ เมืองอินชอน สาธารณรัฐเกาหลี ระหว่างวันที่ 29 ตุลาคม ถึงวันที่ 2 พฤศจิกายน 2555

ระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 37/52 วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ที่ประชุมได้มีการรับรองแผนปฏิบัติการระดับโลก วา่ ดว้ ยเรื่องคนพิการ[1] และมติที่ 48/96 วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ที่ประชุม ได้มีการรับรองกฎมาตรฐานเพื่อความเสมอภาคทางด้านโอกาสของคนพิการ ซึ่งคนพิการจะได้รับการยอมรับในฐานะที่เป็นทั้งองค์ประกอบหลักและผู้รับ ประโยชน์ในการพัฒนาทุกด้าน

และระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 61/106 วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่ประชุมได้มีการรับรองอนุสัญญาว่าด้วย สิทธิคนพิการ และพิธีสารเลือกรับ ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551

นอกจากนี้ยังระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 65/1 วันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2553 ภายใต้หัวข้อ “ปฏิบัติตามสัญญา : รวมพลังเพื่อบรรลุเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ” ในการนี้ ที่ประชุม ได้ตระหนักว่านโยบายและการปฏิบัติ จะต้องมุ่งเน้นที่คนยากจนและคนที่ อยู่ในสถานการณ์ที่เปราะบางที่สุด รวมทั้งคนพิการ เพื่อที่คนกลุ่มนี้จะได้ ประโยชน์จากการดำเนินการเพื่อให้บรรลุเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ

ยินดีกับมติการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติที่กำหนดให้มีการ ประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงเพื่อการตระหนักถึงเป้าหมายการพัฒนาแห่ง สหัสวรรษและเป้าหมายการพัฒนาอื่นๆ เกี่ยวกับคนพิการ ที่ได้มีการตกลงร่วมกัน ในระดับนานาชาติ โดยเป็นการประชุมระหว่างผู้นำรัฐหรือผู้นำรัฐบาล เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยมีแนวคิดหลักคือ “แนวทางการดำเนินการต่อไป : วาระการพัฒนาที่ให้ความสำคัญกับคนพิการจนถึงปี 2558 และปีต่อๆ ไป” [2]

ระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 66/290 วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2555 ได้ทำความเข้าใจร่วมกันในเรื่องความมั่นคงของมนุษย์ ซึ่งระบุว่าบุคคลทุกคน โดยเฉพาะกลุ่มคนที่มีความเปราะบาง มีสิทธิที่จะเป็น อิสระจากความกลัวและปลอดจากความขาดแคลน และมีความเท่าเทียม ในการอุปโภคสิทธิและพัฒนาศักยภาพของตนอย่างเต็มที่

นอกจากนี้ยังระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 48/3 วันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2535 ว่าด้วยทศวรรษคนพิการแห่งเอเชียและ แปซิฟิก พ.ศ. 2536 - 2545 ซึ่งเป็นครั้งแรกในโลกที่สมัชชามีการประกาศ ทศวรรษคนพิการแห่งภูมิภาค

และยังมีการระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 58/4 วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 มีมติเรื่องการสง่ เสริมสังคมบูรณาการ ปลอดจากอุปสรรคและตั้งอยู่บนฐานสิทธิสำหรับคนพิการในภูมิภาคเอเชีย และแปซิฟิก ในศตวรรษที่ 21 โดยที่ประชุมสมัชชาได้ประกาศขยายทศวรรษ คนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก ออกไปอีกหนึ่งทศวรรษ คือ พ.ศ. 2546 -2555

ระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 59/3 วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2545 ว่าด้วยการดำเนินการในระดับภูมิภาคสำหรับกรอบ การปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษจากทะเลสาบบิวาสู่สังคมบูรณาการ ปลอดจาก อุปสรรคและตั้งอยู่บนฐานสิทธิสำหรับคนพิการในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. 2546 - 2555 ซึ่งสมัชชาได้ขอให้ประเทศสมาชิกและสมาชิกสมทบ สนับสนุนการดำเนินการตามกรอบการปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษ

และยังระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 64/8 วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 เรื่องการดำเนินการในระดับภูมิภาคสำหรับ กรอบการปฏิบัติงานและกึ่งกลางกรอบการปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษจาก ทะเลสาบบิวาสู่สังคมบูรณาการ ปลอดจากอุปสรรคและตั้งอยู่บนฐานสิทธิ สำหรับคนพิการในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก โดยสมัชชาได้มีมติให้จัดการ ประชุมเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูงระหว่างประเทศ เพื่อทบทวนการดำเนินงาน ตามกรอบการปฏิบัติงานและกึ่งกลางกรอบการปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษจาก ทะเลสาบบิวาฯ ใน พ.ศ. 2555 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายของทศวรรษคนพิการแห่งเอเชีย และแปซิฟิก พ.ศ. 2546 - 2555

นอกจากนี้ยังระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 66/11 วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ว่าด้วยการเตรียมการในระดับ ภูมิภาคเพื่อจัดการประชุมระดับสูงระหว่างรัฐบาล เพื่อทบทวนการดำเนินการ ตามทศวรรษคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. 2546 - 2555 ครั้งสุดท้าย สมัชชาส่งเสริมให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกภาคส่วนได้เข้าร่วมในกระบวนการ เตรียมการเพื่อนำไปสู่การประชุมเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูงระหว่างประเทศ

ระลึกถึงมติจากการประชุมสมัชชาแห่งสหประชาชาติ ที่ 68/7 วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ได้ประกาศทศวรรษคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. 2556 - 2565 และกระตุ้นให้ประเทศสมาชิกและสมาชิกสมทบมีส่วนร่วม อย่างแข็งขันในการประชุมเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูงระหว่างประเทศ พิจารณาและรับรองกรอบยุทธศาสตร์เพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินการ ตามทศวรรษ โดยยึดตามหลักการทั่วไปและข้อบังคับต่างๆ ที่กำหนดไว้ใน อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ

สังเกตว่า รายงานระดับโลกว่าด้วยความพิการ ประมาณการว่า ร้อยละ 15 ของประชากรทั้งหมด เป็นผู้ที่มีความพิการอย่างใดอย่างหนึ่ง สำหรับในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกมีคนพิการอยู่ประมาณ 650 ล้านคน ในจำนวนนี้ ร้อยละ 80 อยู่ในประเทศกำลังพัฒนา[3]

ยินดีกับความก้าวหน้าที่เกิดขึ้นในสองทศวรรษคนพิการแห่งเอเชียและ แปซิฟิก ระหว่าง พ.ศ. 2536 - 2555 โดยประเทศสมาชิกและสมาชิกสมทบ ของ ESCAP ในการสร้างรากฐานสำหรับวิธีการที่ยึดถือสิทธิเป็นหลัก โดยเน้น ศักด์ิศรีของคนพิการ เพื่อการพัฒนาแบบบูรณาการดา้ นความพิการ โดยเฉพาะใน ดา้ นนโยบายและพันธสัญญาของสถาบัน รวมทั้งความกา้ วหนา้ ในดา้ นนิติบัญญัติ และการเสริมพลัง

สังเกตด้วยความชื่นชมถึงความเสียสละของภาคประชาสังคม โดยเฉพาะองค์กรของคนพิการและองค์กรเพื่อคนพิการที่มีส่วนทำให้เกิด ความก้าวหน้า รวมทั้งการรณรงค์อย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างความตระหนักรู้ ในเรื่องสิทธิของคนพิการในหลากหลายกลุ่ม การค้นพบแนวทางการปฏิบัติที่ดี และการเข้าร่วมการเสวนาเกี่ยวกับนโยบาย

พึงระลึกว่า ผู้นำในแปซิฟิกที่มาร่วมในการประชุมหมู่เกาะแปซิฟิก ครั้งที่ 41 ซึ่งจัดขึ้นที่พอร์ต วิล่า ได้ยืนยันอีกครั้งโดยผ่านแถลงการณ์เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553 [4] ถึงการสนับสนุนกลยุทธ์ด้านคนพิการของภูมิภาค แปซิฟิก พ.ศ. 2553 - 2558 [5] เพื่อปกป้องและส่งเสริมสิทธิคนพิการ เพื่อจัดทำ กรอบความร่วมมือเพื่อสร้างประชาคมแปซิฟิกที่มีการบูรณาการด้านความ พิการ และเพื่อสร้างเสริมพันธสัญญาของผู้เกี่ยวข้องเพื่อนำไปสู่การดำเนินการ ตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการและเครื่องมืออื่นๆ ที่ส่งเสริมสิทธิมนุษยชน ในด้านที่เกี่ยวข้องกับคนพิการ

สังเกตด้วยความชื่นชมถึงปฏิญญาบาหลีว่าด้วยการขยายบทบาทและ การมีส่วนร่วมของคนพิการในประชาคมอาเซียน [6] ซึ่งรับรอง ณ วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 โดยสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ASEAN) ในการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียน ครั้งที่ 19 ซึ่งจัดขึ้นที่บาหลี สาธารณรัฐอินโดนีเซีย โดยที่ประชุมได้ประกาศให้ พ.ศ. 2554 - 2563 เป็น ทศวรรษคนพิการแหง่ อาเซียน เพื่อประกันการมีสว่ นรว่ มอยา่ งเต็มประสิทธิภาพ ของคนพิการ รวมทั้งการรวมประเด็นด้านคนพิการไว้ในนโยบายและแผนงานต่างๆ ของอาเซียน ภายใตเ้ สาหลักทั้งสามดา้ นของอาเซียน ไดแ้ ก ่ เสาหลักดา้ นการเมือง และความมั่นคง เสาหลักด้านเศรษฐกิจ และเสาหลักด้านสังคมและวัฒนธรรม

ยินดีกับหุ้นส่วนการพัฒนาปูซานเพื่อความร่วมมือด้านการพัฒนาที่มี ประสิทธิผล [7] ซึ่งรับรองเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ในการประชุมเจา้ หนา้ ที่ ระดับสูงด้านประสิทธิผลในการให้ความช่วยเหลือครั้งที่ 4 ณ เมืองปูซาน สาธารณรัฐเกาหลี ซึ่งตระหนักถึงความสำคัญของพันธสัญญาในระดับสากล ในการสร้างรากฐานด้านความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่มีประสิทธิผล และยังยินดีกับปฏิญญาปักกิ่งว่าด้วยการพัฒนาแบบบูรณาการด้าน ความพิการ [8] ซึ่งรับรอง ณ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ในการประชุมที่มี แนวคิดหลักว่า “ขจัดอุปสรรค ส่งเสริมการมีส่วนร่วม” ซึ่งตระหนักถึงความ สำคัญของการเร่งให้มีการให้สัตยาบันและดำเนินการตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิ คนพิการ และรวมมิติด้านคนพิการไว้ในวาระการพัฒนาในภาคส่วนต่างๆ ของ สหประชาชาติภายหลัง พ.ศ. 2558

สังเกตถึงแนวทางในการฟื้นฟูสมรรถภาพโดยชุมชน [9] ซึ่งเป็นเอกสาร ร่วมระหว่างองค์การอนามัยโลก องค์การแรงงานสากล องค์การเพื่อการศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ และสมาพันธ์การพัฒนา คนพิการสากล ซึ่งได้จัดทำกลยุทธ์ในการลดความยากจนที่ครอบคลุมในหลาย ภาคส่วนเพื่อการดำเนินการตามอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ

ระลึกถึงเอกสารที่เป็นผลจากการประชุมของสหประชาชาติเรื่องการ พัฒนาที่ยั่งยืนภายใตแ้ นวคิดหลัก “อนาคตที่เราตอ้ งการ” [10] ซึ่งไดมี้การรับรอง ในการประชุมเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ในการประชุมดังกล่าว ได้มี การรับรองการระบุคนพิการและการตระหนักถึงสิทธิในการที่จะเขา้ รว่ มในมาตรการ เพื่อเร่งให้เกิดการดำเนินการตามพันธสัญญาว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืน

สังเกตด้วยความกังวลว่า ยังคงมีข้อท้าทายอยู่มากที่จะต้องมีการ หยิบยกขึ้นมา เพื่อประกันว่าคนพิการในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก มีสิทธิที่จะ เข้าถึงโดยเท่าเทียมซึ่งโอกาสด้านเศรษฐกิจและสังคม รวมทั้งการมีส่วนร่วม ทางการเมืองและในด้านอื่นๆ ของชีวิต

ให้ความสำคัญกับความจำเป็นในการหยิบยกประเด็นด้านความพิการ อันเนื่องมาจากการมีประชากรสูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในอนาคตซึ่งเป็น แนวโน้มของประเทศในเอเชียและแปซิฟิก

สังเกตด้วยความกังวลอย่างยิ่งถึงผลกระทบที่เกิดกับคนพิการมากกว่า คนทั่วไปอย่างมากเมื่อเทียบเป็นสัดส่วนในกรณีที่เกิดภัยพิบัติ ซึ่งในช่วงสาม ทศวรรษที่ผ่านมา ภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกเป็นภูมิภาคที่ประสบภัยพิบัติ มากที่สุด

และยังสังเกตด้วยความกังวลอย่างยิ่งว่าการมองภาพคนพิการแบบ เหมารวม (โดยเฉพาะในด้านลบ) และพฤติกรรมการเลือกปฏิบัติยังคงมีอยู่

ให้ความใส่ใจกับโอกาสที่เพิ่มขึ้นในการส่งเสริมและพิทักษ์สิทธิ คนพิการ รวมทั้งการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่เพื่อขยายโอกาสการเข้าถึง สภาพแวดล้อมทางกายภาพ การขนส่งมวลชน ความรู้ ข้อมูลและการสื่อสาร

รับยุทธศาสตร์อินชอน เพื่อ “ทำสิทธิให้เป็นจริง” สำหรับคนพิการ ในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก ที่แนบมาพร้อมกันนี้ เพื่อเป็นตัวเร่ง ให้เกิดผลสัมฤทธิ์ (ในช่วงทศวรรษใหม่ของคนพิการในเอเชียและ แปซิฟิก พ.ศ. 2556 - 2565) ด้านวิสัยทัศน์ของภูมิภาคในเรื่องของ สังคมบูรณาการเพื่อสร้างหลักประกัน ส่งเสริมและยึดถือสิทธิคนพิการ ในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก

ตระหนักถึงบทบาทของรัฐบาลในการสร้างหลักประกัน ส่งเสริมและ ยึดถือสิทธิคนพิการ และส่งเสริมการรวมมิติด้านคนพิการไว้ในวาระ การพัฒนาในภาคส่วนต่างๆ ของสหประชาชาติภายหลัง พ.ศ. 2558

ผูกพันที่จะดำเนินการตามปฏิญญาฉบับปัจจุบันและยุทธศาสตร์อินชอน โดยการส่งเสริมกิจกรรมอันจะนำไปสู่การบรรลุเป้าหมายและ เป้าประสงค์ภายใน พ.ศ. 2565

เชิญผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด รวมทั้งองค์กรหรือหน่วยงานดังต่อไปนี้ ให้เข้าร่วมในพันธกิจความร่วมมือในระดับภูมิภาคเพื่อให้เกิด การดำเนินการตามปฏิญญาฉบับปัจจุบันและยุทธศาสตร์อินชอน :

(เอ) องค์กรระหว่างรัฐบาลในระดับอนุภูมิภาค รวมทั้งสมาคมประชาชาติ แห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ องค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจ สมาคมหมู่เกาะแปซิฟิก และสมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือ ในภูมิภาค เพื่อส่งเสริมและสร้างความเข้มแข็งในการร่วมมือกัน ในระดับอนุภูมิภาคเพื่อการพัฒนาแบบบูรณาการด้านความพิการ ทั้งนี้โดยได้รับความร่วมมือจาก ESCAP

(บี) หน่วยงานด้านความร่วมมือเพื่อการพัฒนา เพื่อสร้างความเข้มแข็ง ในการรวมประเด็นด้านคนพิการไว้ในนโยบาย แผน และโปรแกรม ของหน่วยงานเหล่านั้น

(ซี) ธนาคารโลกและธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย เพื่อสนับสนุน ทรัพยากรด้านเทคนิคและการเงิน ในการที่จะส่งเสริมการพัฒนา แบบบูรณาการด้านความพิการในเอเชียและแปซิฟิก

(ด) หน่วยงานของสหประชาชาติ รวมทั้งโครงการ กองทุน และองค์การ ชำนาญการพิเศษเฉพาะเรื่องและ ESCAP เพื่อที่จะทำให้เกิดการ พัฒนาแบบบูรณาการด้านความพิการในเอเชียและแปซิฟิก รวมทั้ง โดยผ่านทางกลไกที่มีอยู่ ทั้งในระดับชาติ ระดับภูมิภาค และ ระดับสากล เช่น กลุ่มการพัฒนาแห่ง หประชาชาติ และคณะทำงาน ระดับประเทศของสหประชาชาติ

(อี) องค์กรภาคประชาสังคม โดยเฉพาะองค์กรของคนพิการและ องค์กรเพื่อคนพิการ เพื่อการมีส่วนร่วมอย่างมีประสิทธิผลในการ ตรวจสอบและประเมินทศวรรษ เพื่อตอบสนองต่อความต้องการ จำเป็นและความปรารถนาของคนพิการ โดยต้องเข้าถึงคนพิการ ทุกกลุ่ม เพื่อนำไปสู่การพัฒนาและดำเนินการตามนโยบายและ โครงการต่างๆ

(เอฟ) องค์กรของคนพิการและองค์กรเพื่อคนพิการ เพื่อการมีส่วนร่วม อย่างแข็งขันในกระบวนการการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับ ยุทธศาสตร์อินชอน

(จ) ภาคเอกชน เพื่อส่งเสริมธุรกิจที่เอื้อต่อคนพิการ

เรียกร้องให้สำนักเลขาธิการ ESCAP ดำเนินการดังต่อไปนี้ :

(เอ) เห็นพ้องที่จะให้ความสำคัญต่อการสนับสนุนประเทศสมาชิกและ สมาชิกสมทบในการดำเนินการอย่างเต็มที่และมีประสิทธิผล สำหรับปฏิญญาฉบับปัจจุบันและยุทธศาสตร์อินชอน โดยร่วมมือ กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

(บ) เข้าร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและกระตุ้นให้มีส่วนร่วมในการ ดำเนินการตามปฏิญญาฉบับปัจจุบันและยุทธศาสตร์อินชอน

(ซ) นำเสนอผลจากการประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงระหว่างรัฐบาลให้กับ คณะกรรมาธิการในสมัยการประชุมครั้งที่หกสิบเก้าเพื่อลงนาม รับรอง

(ดี) นำเสนอผลจากการประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงระหว่างรัฐบาล ในที่ประชุมระดับสูงว่าด้วยการตระหนักถึงเป้าหมายการพัฒนา แห่งสหัสวรรษและเป้าหมายอื่นๆ ในการพัฒนาด้านคนพิการที่ได้ มีการตกลงกันในระดับนานาชาติ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยผ่านทางประธานคณะกรรมาธิการ

(อี) รายงานความก้าวหน้าการดำเนินการตามปฏิญญาฉบับปัจจุบัน และยุทธศาสตร์อินชอนต่อคณะกรรมาธิการทุกสามปีจนกระทั่ง สิ้นสุดทศวรรษ

(เอฟ) พัฒนาแผนการทำงานเพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินการ ตามยุทธศาสตร์อินชอน เพื่อ “ทำสิทธิให้เป็นจริง” สำหรับ คนพิการในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก รวมทั้งข้อกำหนดเรื่อง การรายงานเพื่อนำเสนอต่อที่ประชุมคณะกรรมาธิการสมัยที่ เจ็ดสิบ

เสนอให้คณะกรรมาธิการตัดสินใจในสมัยการประชุมครั้งที่หกสิบเก้า ที่จะจัดการประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงระหว่างรัฐบาลเพื่อทบทวน ความก้าวหน้าในช่วงกึ่งกลางทศวรรษ (พ.ศ. 2560) และเมื่อสิ้นสุด ทศวรรษ (พ.ศ. 2565)